سینوس جلوی گوش که یکی از شایع‌ترین عارضه‌های مادرزادی است، همان سوراخ یا کیست کوچکی است که جلوی گوش و بالای کانال گوش ایجاد می‌شود. این مشکل ممکن است در یک یا هر دو گوش دیده شود و در حدود 1 تا 2 درصد نوزادان مبتلا به آن هستند. در برخی موارد، سوراخ ریز روی گوش ممکن است دچار عفونت شود که پزشک برای کنترل آن آنتی بیوتیک تجویز می‌کند. جراحی سینوس جلوی گوش می‌تواند ساختار را اصلاح کند و از عفونت‌های بعدی جلوگیری نماید.

درمان عفونت مزمن گوش میانی با آنتی بیوتیک موضعی گوش به‌تدریج به‌عنوان گزینه‌ای قابل‌اعتنا مطرح شده است، به‌این‌صورت که در مطالعه‌ای روی حدود ۱٬۷۸۳ شرکت‌کننده مشاهده شد که استفاده از قطره‌های موضعی در بازهٔ ۱ تا ۲ هفته ترشح گوش را از حدود ۱۲٪ در گروه دارونما به ۸۴٪ در گروه درمانی رساند. به همین دلیل، تجویز آنتی بیوتیک موضعی برای عفونت گوش می‌تواند در روند درمان عفونت گوش مزمن به سرعت نتیجه دهد و از بروز عوارض سیستمیک پیشگیری کند.

تحقیقات نشان می‌دهد ورزش برای سکته گوش می‌تواند در بازگرداندن عملکرد تعادلی مغز مؤثر باشد. ورزش در بهبود تعادل پس از سکته گوش با فعال‌سازی مجدد مسیرهای عصبی در مخچه و گوش داخلی، تا ۶۵ درصد احتمال بهبود در بیماران را افزایش می‌دهد. تمرین تعادلی برای بیماران سکته گوش مانند تمرینات چشم و سر، به هماهنگی بینایی و حرکت کمک می‌کند و از افتادن جلوگیری می‌نماید.

عفونت گوش میانی یا اوتیت مدیا، یکی از بیماری های شایع گوش است؛ که هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد.

کم شنوایی مرتبط با سن یکی از مشکلات رو به رشد جهانی است که طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، بیش از ۴۳۰ میلیون نفر را درگیر کرده است. شواهد نشان می‌دهد که نقش تغذیه در پیشگیری از کم شنوایی مرتبط با سن بسیار پررنگ است؛ چرا که کمبود آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین‌ها خطر آسیب سلول‌های شنوایی را تا ۲۵ درصد افزایش می‌دهد. توجه به تغذیه پیرگوشی و انتخاب منابع غنی از ویتامین‌های A، C، E و اسیدفولیک، یکی از بهترین راهکارهای تغذیه برای جلوگیری از کم شنوایی در پیری به شمار می‌رود.

کانال گوش یا همان مجرای شنوایی و بخشی از گوش که به چشم می‌آید (بخش غضروفی و لاله گوش)، اجزای کلی گوش خارجی به شمار می‌روند. بر اساس داده‌های انجمن ENT آمریکا، حدود ۱۰ درصد افراد در طول زندگی خود به یکی از انواع بیماری‌های گوش خارجی دچار می‌شوند. بیماری های شایع گوش خارجی مانند اوتیت، اگزما یا عفونت قارچی معمولاً با علائمی چون خارش، ترشح یا درد همراه هستند. خوشبختانه در بسیاری از موارد، درمان آسیب های گوش خارجی با روش‌های ساده دارویی یا شست‌وشوی تخصصی انجام می‌شود.

عفونت گوش یکی از بیماری‌های رایج، به‌ویژه در کودکان است؛ طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، بیش از ۷۰٪ کودکان حداقل یک‌بار تا سن پنج‌سالگی به عفونت در گوش مبتلا می‌شوند. این مشکل معمولاً به‌دلیل ورود باکتری یا ویروس از مجرای استاش به گوش میانی ایجاد می‌شود و منجر به التهاب، درد و تجمع مایع می‌گردد. علائم عفونت گوش چیست؟ از درد و تب گرفته تا کاهش شنوایی و ترشحات چرکی، که در کودکان معمولاً با بی‌قراری و کشیدن گوش همراه است. در مراحل اولیه، مراجعه به پزشک و درمان به‌موقع از پیشرفت عفونت جلوگیری می‌کند و احتمال بروز عفونت مزمن را تا ۸۵٪ کاهش می‌دهد.

تحقیقات نشان داده‌اند که ارتباط استرس و کم شنوایی واقعی است؛ در یک مطالعه روی ۲۵۰۰ فرد، افرادی که استرس مزمن داشتند ۲.۴ برابر بیشتر دچار مشکلات شنوایی شدند. تأثیر استرس بر شنوایی به دلیل کاهش جریان خون گوش داخلی و آسیب سلول‌های شنوایی می‌تواند منجر به وزوز گوش یا حتی کم‌شنوایی ناگهانی شود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ارتباط استرس و کم شنوایی جدی‌تر از چیزی است که تصور می‌کنیم.