کاشت سمعک داخل گوش

کاشت سمعک داخل گوش

سمعک دستگاهی است که به انتقال بهتر امواج صوتی یا همان صدا از محیط به گوش میانی کمک می کند. به عبارت دیگر سمعک به طور کامل بیرون بدن قرار دارد و امواج صوتی را تقویت می کند تا پرده گوش با قدرت بیشتری، صدا را انتقال دهد.

گاهی اوقات بیماران به دلیل مسائل پزشکی یا فردی، به دنبال یک جایگزین برای سمعک هستند. یکی از دستگاه هایی که می تواند جایگزین مناسبی برای سمعک عادی باشد، سمعک داخل گوش است.

سمعک داخل گوش یکی از انواع دستگاه هایی است که بخش عمده آن درون گوش کار گذاشته می شود و به افزایش قدرت شنوایی کمک می کند. یکی دیگر از دستگاه هایی که در این زمینه کاربرد دارد، دستگاه حلزون گوش است که در یک نوشتار دیگر به تفصیل درباره آن صحبت شده است. در این نوشته درباره بخش های زیر توضیحات بیشتری داده شده است.

برای خواندن مقاله «کاشت حلزون» کلیک کنید

سمعک داخل گوش چیست؟

کاشت سمعک داخل گوش

این ابزار پزشکی، دستگاهی است که از دو بخش تشکیل شده است. یک بخش درون گوش کار گذاشته می شود یا به اصطلاح کاشته می شود و بخش دیگر در روی پوست جمجمه قرار می گیرد.

دستگاه سمعک داخل گوش می تواند برای کسانی که از قدرت شنوایی کم یا بسیار کم رنج می برند مفید باشد. این دستگاه در افرادی که به دلیل مشکل انتقال امواج صوتی (ناهنجاری در گوش میانی)، یا مشکلات عصبی – حسی به کم شنوایی دچار شده اند می تواند کاربرد داشته باشد.

این دستگاه نسبت به انواع سمعک عادی جدیدتر محسوب می شود. همان طور که گفته شد دستگاه سمعک داخل گوش شامل دو بخش است که در زیر با آنها آشنا می شوید.

پردازنده صدا (بخش بیرون از بدن)

این دستگاه همان گونه که از نام آن بر می آید، نوعی میکروفون قوی  به همراه یک مدار الکترونیکی به شمار می رود. میکروفون صدا را دریافت می کند و مدار الکترونیکی، آن را به سیگنال دیجیتال تبدیل می کند.

بخش بیرونی دستگاه سمعک داخل گوش یا پردازنده صدا توسط یک آهنربا که زیر پوست سر فرد کار گذاشته شده است، در جایی پشت گوش در ساعات بیداری قرار داده می شود. موهای بخش پشت سر به خوبی می توانند این بخش بیرونی دستگاه را استتار نمایند.

در نهایت، پس از انجام پردازش الکترونیکی لازم روی امواج صوتی، سیگنال دیجیتال مربوطه از پردازنده صدا به بخش داخلی سمعک داخل گوش فرستاده می شود.

بخش داخلی سمعک داخل گوش

همان طور که از نام این بخش دستگاه سمعک داخل گوش بر می آید، در بخش گوش میانی کار گذاشته می شود. این بخش به برخی از استخوان های ریز موجود در گوش میانی که وظیفه انتقال مکانیکی امواج صوتی از پرده گوش به گوش داخلی را به عهده دارند، متصل می شود. همچنین بخش داخلی دستگاه با پرده بیضی (بخشی از گوش داخلی که با گوش میانی در ارتباط است) هم در ارتباط است.

در واقع تفاوت مهم سمعک معمولی و سمعک داخل گوش در همین قسمت است. سمعک معمولی شامل پردازنده صدا و یک پخش صوت (اسپیکر) قوی است که نقش تقویت امواج صوتی را ایفا می کند.

دستگاه سمعک داخل گوش فاقد اسپیکر یا پخش صوت است و در عوض، امواج صوتی را تقریبا به طور مستقیم (و تا حدودی با کمک استخوان های ریز درون گوش میانی) به گوش داخلی منتقل می کند.

پس دستگاه سمعک داخل گوش یک وسیله کمک به شنوایی است. این دستگاه در بخش بیرونی شامل یک میکروفون حساس و مدار الکترونیکی پردازش دیجیتال صداست. سیگنال از این بخش به قسمت داخلی دستگاه تحویل داده می شود. بخش داخلی که به گوش داخلی متصل است، دوباره سیگنال دیجیتال را به امواج مکانیکی تبدیل کرده و آن را در نهایت، به گوش داخلی انتقال می دهد.

در افرادی که کاشت سمعک داخل گوش برای آنها انجام می شود، لازم است گوش داخلی، یعنی مجموعه ناحیه حلزونی و رشته های عصبی شنوایی کارکرد قابل قبولی داشته باشند. در غیر این صورت، فرد نمی تواند از این روش درمانی فایده چندانی ببرد.

تاریخچه سمعک داخل گوش

کاشت سمعک داخل گوش

نخستین بار با این پیش زمینه فکری که می توان به جای تقویت امواج صوتی، آنها را به صورت مکانیکی تقویت کرد، ایده سمعک داخل گوش آغاز شد. دانشمند فنلاندی، آلوار ویلسکا (Alvar Wilska) نخستین کسی بود که اروی این ایده کار کرد و آن را به صورت مکتوب ارائه نمود.

این دانشمند آزمایش های متعددی انجام داد و توانست کارآمد بودن طرح خود را به اثبات برساند. متاسفانه مانند بسیاری از نخبگان دیگر، ویلسکا هم با پاسخ منفی دلسرد شد. وی به شاخه تحقیقاتی دیگری در فیزیک پناه برد و در زمینه پیشبرد میکروسکوپ الکترونی نامی ماندگار از خود بر جای گذارد.

تا مدتی موضوع سمعک داخلی مسکوت ماند تا این که یک دانشمند دیگر به تکرار آزمایش های ویلسکا پرداخت. بالاخره در دهه 1970 میلادی نخستین سمعک های داخل گوش که البته به شکل و با طرح های بسیار ابتدایی بودند، در گوش بیماران کار گذاشته شدند.

از آن زمان تاکنون تغییرات زیادی در تکنولوژی ساخت دستگاه های سمعک داخل گوش رخ داده است. امروز تقریبا همه این دستگاه برای تقویت امواج صوتی از مدارهای الکترونیکی و روش های دیجیتال سود می برند. چنین پیشرفت های شگرفی در تولید این دستگاه های پیشرفته، نه تنها باعث راحتی عمل جراحی کارگذاری دستگاه و آرامش خاطر پزشکان جراح شده است، بلکه با سبک کردن بخش های بیرونی موجود در این دستگاه ها باعث رضایت و افزایش کیفیت زندگی بیماران استفاده کننده از این روش درمانی هم شده است.

به عنوان نمونه، هم اکنون سه نوع تکنولوژی در دستگاه های سمعک داخل گوش به کار گرفته می شود:

  • پیزوالکتریک (piezoelectric)
  • الکترومغناطیسی
  • الکترومکانیکال

ویلسکا از خواص الکترومغناطیسی برای نخستین آزمایش های خود برای ساخت سمعک داخل گوش استفاده کرد. با وجود این نخستین نمونه هایی که در دهه 1970 میلادی برای بیماران کار گذاشته شدند از نوع پیزوالکتریک بودند.

یکی از مزایای فن آوری پیزوالکتریک این است که بیشتر از سرامیک به جای فلز در ساخت این دستگاه ها استفاده شده است. به همین دلیل سمعک داخل گوش مبتنی بر فن آوری پیزوالکتریک ممنوعیتی برای انجام اسکن ام آر آی برای بیمار به وجود نمی آورد.

مزیت دستگاه سمعک مبتنی بر فن آوری الکترومغناطیسی این است که برای افراد مبتلا به انواع شدید کاهش قدرت شنوایی هم می تواند مفید باشد. این در حالی است که دستگاه های پیزوالکتریک ممکن است توان کافی برای ایجاد بهبودی در این بیماران را نداشته باشند.

چه افرادی برای کاشت سمعک داخل گوش مناسب هستند؟

کاشت سمعک داخل گوش

این روش درمانی هم مانند هر روش درمانی دیگری برای گروه خاصی از بیماران مفید است. اگر قرار باشد بسیار ساده پاسخ این سوال داده شود، باید گفت:

هر کسی که قدرت شنوایی کم دارد و از سمعک عادی بهبودی لازم نصیبش نشده یا به دلایل دیگر نمی خواهد یا نمی تواند از سمعک عادی استفاده کند، باید برای کاشت سمعک داخل گوش بررسی شود.

اما پزشک متخصص جراحی گوش و حلق و بینی به طور معمول، برای کاندید کردن بیماران برای کاشت سمعک داخل گوش چه معیارهایی را در نظر می گیرد. پزشک پس از انجام معاینات دقیق و شاید انجام یا درخواست تست های مورد نظر افرادی با شرایط زیر را برای این روش درمانی بر می گزیند:

  • فردی که برای نگهداری پردازنده صدا روی پوست سر توانایی همکاری لازم را داشته باشد. از این نظر کودکان یا افراد دارای مشکلات ذهنی یا روانی مناسب نیستند.
  • کسانی که دچار کاهش قدرت شنوایی خفیف تا شدید هستند و نوع مشکل گوش آنها، ایراد در انتقال امواج صوتی یا عصبی – حسی یا ترکیبی از هر دو مورد است.
  • آن دسته از مبتلایان به کاهش قدرت شنوایی که به هر دلیل تمایل یا توان استفاده از سمعک عادی را ندارند مانند کسانی که یک مشکل ساختاری در استخوان جمجمه، گونه و فک دارند یا نمی توانند انسداد مجرای شنوایی با یک جسم را تحمل کنند
برای خواندن مقاله « پارگی پرده گوش» کلیک کنید

چه کسانی بهتر است برای کاشت سمعک داخل گوش کاندید نشوند؟

در بخش بالا گفته شد که چه کسانی ممکن است با صلاحدید پزشک  از عمل جراحی کاشت سمعک داخل گوش بهره ببرند. هم اکنون، به ذکر آن دسته از بیمارانی پرداخته می شود که به احتمال قوی، از این روش درمانی فایده چندانی نخواهند برد:

  • کسانی که قدرت شنوایی آنها به طور روزافزون در حال کم شدن است
  • کسانی که به لحاظ پزشکی به خصوص از نظر پزشک بیهوشی برای انجام عمل جراحی، شرایط مناسبی ندارند

همان طور که از محتوای کلام تا این جا، قابل درک است، همچنان سمعک عادی گزینه نخست درمان مشکلات شنوایی برای بیشتر افراد به شمار می رود. کاشت سمعک داخل گوش می تواند یک گزینه جایگزین برای سمعک عادی باشد. هر چه مشکلات حسی –عصبی نقش پررنگ تری در کاهش قدرت شنوایی داشته باشند احتمال به کار گرفتن دستگاه حلزون گوش بیشتر می شود.

چرا برخی افراد به کاشت سمعک داخل گوش نیاز دارند؟

شنوایی یکی از حس های اصلی برای حفظ کیفیت زندگی به شمار می رود. پزشک  می تواند با به کارگیری همه روش های درمانی موجود قدرت شنوایی فرد را به حدی برگرداند که بیمار از زندگی عادی همچنان برخوردار باشد.

بنابراین گاهی در افرادی که کانال گوش آنها، به عنوان نمونه، پس از یک تصادف، آسیب دیده است یا به علل ناهنجاری های مادرزادی امکان استفاده از سمعک را ندارند، سمعک داخل گوش با صلاحدید پزشک معالج به  عنوان گزینه مناسب برای این افراد انتخاب می شود.

همچنین در برخی افراد انتقال مکانیکی امواج صوتی در گوش میانی دچار نابسامانی شده است. به عبارت دیگر، استخوان های ریز داخل گوش میانی دیگر توانایی انتقال مکانیکی امواج صوتی را در حد لازم ندارند. در این افراد کاشت سمعک داخل گوش می تواند نیاز به کارکرد گوش میانی برای شنوایی را حذف کند. با این دستگاه حتی کسانی که گوش میانی آنها دچار آسیب های جبران نا پذیر شده است می توانند دوباره شنوایی خود را به دست آورند.

معایب سمعک داخل گوش

کاشت سمعک داخل گوش

این روش درمانی هم نواقص و نقاط ضعف خاص خود را دارد. برخی از کاستی های سمعک داخل گوش به شرح زیر هستند:

  • نیاز به عمل جراحی برای کارگذاری بخش های داخلی این دستگاه (سمعک عادی نیازی به انجام عمل جراحی ندارد).
  • قیمت بیشتر این روش درمانی نسبت به سمعک معمولی، استفاده از این روش را برای برخی از افراد با منعیت رو به رو می کند.
  • تعویض بخش داخلی دستگاه سمعک داخل گوش (در صورت نیاز) کاری دشوار است در حالی که تعویض سمعک معمولی کار آسانی است.

در بخش بعدی تشریح خواهد شد که افراد دریافت کننده سمعک داخل گوش باید منتظر چه تغییری باشند.

پس از کارگذاری سمعک داخل گوش فرد باید منتظر چه تغییراتی باشد؟

شاید نکته مهمی که تحقق پیدا می کند این است که بدون انسداد مجرای گوش، صداها بهتر از قبل شنیده می شوند. این یک مزیت بزرگ سمعک داخل گوش است. کسانی که پیش از این با سمعک معمولی، ناراحتی ناشی از بسته شدن مجرای گوش یا عفونت مکرر گوش خارجی یا میانی را تجربه کرده اند، با کاشت سمعک داخل گوش دیگر نگران این مشکلات نخواهند بود.

برخی از کسانی که سمعک داخل گوش دریافت کرده اند، اظهار می کنند که صداهای تقویت شده توسط سمعک داخل گوش به مراتب کیفیت طبیعی تری نسبت به صداهای تقویت شده توسط سمعک معمولی دارد.

شایان ذکر است هر دو وسیله قدرت شنوایی فرد را تا حدود زیادی بهبود می بخشند، طوری که فرد می تواند دوباره به زندگی عادی خود ادامه دهد. با وجود این، نباید انتظار داشت که قدرت شنوایی دوباره به حالت طبیعی برگردد.

یکی از مزایایی که برخی از انواع سمعک داخل گوش دارند، این است که امکان اتصال از راه بلوتوث به پردازنده صدای آنها وجود دارد. فرد دارای این چنین دستگاهی می تواند تلفن همراه یا دستگاه پخش صدا یا سایر وسایل دارای امکان اتصال را به پردازنده صدا مرتبط کند. بدین ترتیب، فرد قادر خواهد بود موسیقی را با همان کیفیت اصلی گوش دهد، بدون این که انتقال آن از راه هوا روی کیفیت آن تاثیر بد گذاشته باشد.

برای خواندن مقاله «علائم عفونت گوش» کلیک کنید
کاشت سمعک داخل گوش
برای خواندن مقاله «عفونت گوش در بارداری» کلیک کنید

مراحل کاشت سمعک داخل گوش

برای انجام این عمل جراحی باید دقت فراوانی صورت گیرد. ممکن است از نخستین ویزیت بیمار توسط پزشک تا کاشت دستگاه حدود چهار ماه طول بکشد. یکی از مراحل اولیه انجام تست های مرحله اول توسط کارشناس شنوایی سنجی است. این تست ها عبارتند از:

  • صحبت درباره این که سمعک داخل گوش چیست و چه توقعی باید از آن داشت.
  • انجام تست های اولیه شنوایی سنجی

در صورتی که بر اساس شرح حال، و نتایج تست های اولیه پزشک، بیمار را کاندید کاشت سمعک داخل گوش نماید، مراحل بعدی ادامه می یابد:

  • بررسی سایر انواع درمان و مزایا و معایب هر یک
  • انجام تست های دقیق تر مانند پاسخ شنوایی ساقه مغزی
  • تست درک کلام توسط کارشناس مربوطه
  • توضیحات و بررسی های لازم برای مرحله پیش از عمل جراحی

در مرحله نهایی پزشک جراح همه جوانب امر را پیش از عمل با بیمار یا همراهان وی بررسی می نماید و در صورت لزوم از سایر پزشکان مانند دکتر متخصص بیهوشی مشاوره دریافت می کند.

پیش از عمل پزشک جراح خطرات و عوارض جانبی احتمالی به دنبال کاشت سمعک داخل گوش را مطرح می کند و در نهایت، عمل کاشت سمعک داخل گوش انجام می شود.

جهت دریافت مشاوره با دکتر علی کوهی فوق تخصص جراحی گوش از طریق لینک های ارتباطی موجود در سایت اقدام نمایید.

منابع:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *