لایه خارجی پرده گوش از سلول‌های اپیتلیال سنگفرشی تشکیل شده است که به طور مداوم رشد می‌کنند. وقتی سوراخی ایجاد می‌شود، این سلول‌ها تمایل دارند به سمت داخل گوش میانی حرکت کنند و لبه‌های سوراخ را گرد کنند، که این امر مانع از بسته شدن پارگی می‌شود. با قرار دادن یک پچ ظریف روی این ناحیه، مسیر حرکت سلول‌ها اصلاح شده و سلول‌های اپیتلیال به جای رشد به سمت داخل، روی سطح پچ حرکت کرده و سوراخ را پل می‌زنند.
این روش به عنوان یک ترمیم سرپایی پرده گوش شناخته می‌شود که بدون نیاز به برش جراحی، شرایط فیزیولوژیک را برای التیام طبیعی بافت فراهم می‌کند. درک این مکانیسم نشان می‌دهد که موفقیت این روش بیش از آنکه به نوع پچ وابسته باشد، به ظرفیت بیولوژیک بافت بیمار و انتخاب صحیح کاندیدای درمان بستگی دارد.
چه افرادی بهترین کاندید پچ‌گذاری پرده گوش هستند؟
تصمیم‌گیری برای انجام این روش صرفاً بر اساس وجود یک سوراخ در پرده گوش انجام نمی‌شود. ماهیت، قدمت و موقعیت پارگی، تعیین‌کننده‌ترین عوامل در انتخاب بین درمان سرپایی و جراحی هستند. پارگی‌های کوچک که کمتر از ۲۵ درصد سطح پرده را درگیر کرده باشند، شانس بالایی برای ترمیم با این روش دارند.
به عنوان مثال، فرض کنید فردی به دنبال یک ضربه ناگهانی به گوش (مثل سیلی خوردن) دچار افت شنوایی و درد شده است. معاینه نشان می‌دهد یک پارگی تروماتیک پرده گوش به صورت خطی، تازه و کاملاً خشک در مرکز پرده وجود دارد. این بیمار یک کاندیدای ایده‌آل برای پچ‌گذاری است. در مقابل، بیماری که پنج سال است سوراخ بزرگی در حاشیه پرده گوش دارد و هر چند ماه یک‌بار دچار خروج ترشحات چرکی می‌شود، با این روش درمان نخواهد شد و نیاز به مداخلات پیشرفته‌تری دارد.
علاوه بر این، محل قرارگیری پارگی بسیار مهم است. سوراخ‌های مرکزی (سنترال) که لبه‌های آن‌ها با حلقه استخوانی اطراف پرده فاصله دارد، بسیار بهتر از پارگی‌های حاشیه‌ای (مارژینال) به پچ پاسخ می‌دهند. همچنین، پارگی‌های حاد که کمتر از سه ماه از ایجاد آن‌ها گذشته باشد، پتانسیل ترمیم بسیار بالاتری نسبت به سوراخ‌های مزمن دارند.
آیا این روش در کودکان نیز قابل انجام است؟
آناتومی و فیزیولوژی گوش کودکان تفاوت‌های ظریفی با بزرگسالان دارد. شیپور استاش در کودکان افقی‌تر و کوتاه‌تر است، که این موضوع احتمال اختلال در تهویه گوش میانی و بروز عفونت‌های مکرر را افزایش می‌دهد. بنابراین، حتی اگر سوراخ کوچک باشد، فشار منفی مداوم پشت پرده ممکن است مانع از موفقیت پچ‌گذاری شود.
با این حال، در کودکان بزرگتری که سابقه عفونت مکرر ندارند و همکاری لازم را در محیط مطب برای انجام دقیق پروسیجر زیر میکروسکوپ گوش دارند، ترمیم پارگی پرده گوش بدون جراحی کاملاً قابل انجام و منطقی است. کلید موفقیت در این گروه سنی، ارزیابی دقیق عملکرد شیپور استاش پیش از هرگونه اقدام است.
قبل از انجام پچ‌گذاری، پزشک چه مواردی را بررسی می‌کند؟
پیش از هر اقدامی، ارزیابی دقیق ساختارهای آناتومیک و عملکردی گوش ضروری است. پزشک باید مطمئن شود که هیچ مانع پنهانی برای ترمیم بافت وجود ندارد. بر اساس آمارهای بالینی، حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از پارگی‌های کوچک، خشک و تروماتیک در صورتی که بیمار به درستی ارزیابی و انتخاب شده باشد، با روش‌های سرپایی با موفقیت بسته می‌شوند.
این ارزیابی‌ها معمولاً شامل معاینه دقیق با اتوسکوپی و استفاده از میکروسکوپ برای دیدن جزئیات لبه‌های سوراخ است. وجود هرگونه پلاک کلسیفیه (تیمپانوسکلروز) در لبه‌ها می‌تواند خون‌رسانی را مختل کرده و مانع از موفقیت پچ پرده گوش شود. همچنین موارد زیر با دقت ارزیابی می‌گردند:
- بررسی دقیق مجرای گوش خارجی و گوش میانی از نظر عدم وجود هرگونه عفونت فعال یا ترشح.
- انجام تست شنوایی‌سنجی (ادیومتری) برای تعیین میزان کاهش شنوایی انتقالی و اطمینان از سلامت استخوانچه‌ها.
- استفاده از تیمپانومتری در گوش مقابل برای بررسی وضعیت کلی تهویه و عملکرد شیپور استاش بیمار.
- ارزیابی سلامت مخاط گوش میانی از طریق سوراخ موجود، برای رد کردن احتمال وجود کلستئاتوم یا پولیپ.
مراحل انجام Paper Patch Myringoplasty در مطب چگونه است؟
این پروسیجر یک روش غیرتهاجمی ترمیم پرده گوش محسوب می‌شود که نیازی به اتاق عمل ندارد. کل فرآیند بر پایه تحریک بافت‌های خفته و ایجاد یک بستر مناسب برای رشد مجدد سلول‌ها طراحی شده است. دقت در اجرای هر مرحله، تفاوت بین یک ترمیم موفق و یک درمان بی‌نتیجه را رقم می‌زند.
آماده‌سازی گوش و تمیز کردن لبه‌های پارگی
مهم‌ترین بخش این روش، تازه کردن (Freshening) لبه‌های سوراخ است. لبه‌های پارگی‌های قدیمی معمولاً با یک لایه اسکار پوشیده شده‌اند که مانع رشد سلول‌ها می‌شود. پزشک با استفاده از ابزارهای میکروسکوپی بسیار ظریف، این لایه سلولی غیرفعال را برمی‌دارد تا به بافت زنده و خون‌رسان برسد. این کار باعث ایجاد التهاب کنترل‌شده و تحریک فاکتورهای رشد در محل می‌شود.
قرار دادن پچ روی محل سوراخ
پس از آماده‌سازی، ماده پچ روی سوراخ قرار می‌گیرد. این ماده می‌تواند از جنس کاغذ سیگار استریل، ژل فوم فشرده، یا ورقه‌های سیلیکونی مخصوص باشد. پچ با استفاده از پمادهای آنتی‌بیوتیک یا قطره‌های استریل به پرده می‌چسبد و دقیقاً مانند یک پل، دو طرف پارگی خفیف پرده گوش را به هم متصل می‌کند تا سلول‌ها روی آن حرکت کنند.
مدت زمان انجام پروسیجر و نیاز به بی‌حسی
چسباندن پرده گوش در مطب معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. نیازی به بیهوشی عمومی نیست و صرفاً از بی‌حسی موضعی، مانند قرار دادن یک پنبه آغشته به داروی بی‌حس‌کننده در مجرای گوش خارجی، استفاده می‌شود. این موضوع باعث می‌شود بیمار بلافاصله پس از انجام کار بتواند به فعالیت‌های روزمره بازگردد.
آیا پچ‌گذاری درد دارد؟
با توجه به استفاده از بی‌حسی موضعی، این روش عموماً دردناک نیست. بیمار ممکن است در هنگام تمیز کردن لبه‌های سوراخ، کمی احساس خراشیدگی یا صدای بلند در گوش خود احساس کند که کاملاً طبیعی و قابل تحمل است. پس از پایان کار نیز درد قابل توجهی وجود ندارد و نیازی به مسکن‌های قوی نخواهد بود.
میزان موفقیت پچ‌گذاری پرده گوش چقدر است؟
همان‌طور که یکی از جراحان برجسته اتولوژیست آمریکایی، اشاره می‌کند:
تازه کردن لبه‌های پارگی اغلب از نوع ماده پچ اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا این کار آبشار خفته‌ی ترمیم بافتی در پرده تمپان را دوباره بیدار می‌کند.
موفقیت درمان سوراخ پرده گوش با این روش به فاکتورهای متعددی بستگی دارد.
برای درک بهتر عواملی که مسیر ترمیم را تغییر می‌دهند، باید به فیزیولوژی گوش توجه کرد. استعمال دخانیات با کاهش اکسیژن‌رسانی به بافت‌های ظریف محیطی، یکی از بزرگترین موانع ترمیم است. همچنین ورود آب یا عفونت‌های ویروسی تنفسی در دوران نقاهت می‌تواند روند درمان را با شکست مواجه کند.
| عوامل افزایش‌دهنده شانس موفقیت | عوامل کاهش‌دهنده شانس موفقیت |
|---|---|
| پارگی تروماتیک و حاد (کمتر از ۳ ماه) | پارگی مزمن با سابقه عفونت‌های مکرر |
| اندازه سوراخ کوچکتر از ۲۵٪ سطح پرده | پارگی‌های حاشیه‌ای چسبیده به استخوان |
| خشک بودن کامل گوش میانی | اختلال مزمن شیپور استاش و آلرژی شدید |
| عدم استعمال دخانیات توسط بیمار | ورود آب به گوش در هفته‌های اول پس از پچ |
پس از پچ‌گذاری پرده گوش چه انتظاری باید داشت؟
در هفته‌های اول پس از قرار دادن پچ، بافت پرده صماخ شروع به پرخونی و ایجاد عروق ریز می‌کند تا سلول‌های جدید را تغذیه کند. در این مدت، ممکن است بیمار احساس پری خفیفی در گوش داشته باشد. پچ معمولاً پس از چند هفته، زمانی که لایه اپیتلیال زیر آن کامل می‌شود، خودبه‌خود از پرده جدا شده و در مجرای گوش می‌افتد که توسط پزشک خارج می‌گردد.
بهبود شنوایی بلافاصله پس از قرار دادن پچ اتفاق نمی‌افتد. در واقع، ممکن است به دلیل وجود خود پچ و پمادهای استفاده شده، شنوایی به طور موقت کمی گنگ‌تر هم به نظر برسد. پس از گذشت حدود شش تا هشت هفته و جذب یا افتادن پچ، ارزیابی واقعی از موفقیت آناتومیک و بازگشت شنوایی انجام می‌شود. اگر پارگی‌های وسیع‌تری در میان باشد، پزشک ممکن است تکنیک‌های جراحی ترمیم پرده گوش را به عنوان قدم بعدی در نظر بگیرد.
آیا پس از پچ‌گذاری امکان بازگشت پارگی وجود دارد؟
بله، ترمیم پرده صماخ با پچ، بافت جدیدی ایجاد می‌کند که در ماه‌های اول نازک‌تر و شکننده‌تر از پرده اصلی است. اگر عامل زمینه‌ای که باعث پارگی اولیه شده (مانند اختلال فشار شیپور استاش یا دستکاری مداوم گوش) برطرف نشده باشد، پرده جدید می‌تواند دوباره سوراخ شود. به همین دلیل، پیگیری‌های منظم بعد از درمان الزامی است.
مراقبت‌های ضروری بعد از پچ‌گذاری پرده گوش
مراقبت بعد از پچ گذاری پرده گوش به اندازه خود پروسیجر اهمیت دارد. فرض کنید بیمار پس از انجام این روش در مطب، احساس بهبودی کامل می‌کند و دو روز بعد بدون استفاده از محافظ سیلیکونی به حمام می‌رود. ورود چند قطره آب و شامپو به داخل گوش کافی است تا کاغذ یا ژل فومِ قرار داده شده خیس خورده، جابه‌جا شود و محیط برای رشد باکتری‌ها فراهم گردد. در این حالت، کل روند درمان به دلیل یک بی‌احتیاطی ساده با شکست مواجه می‌شود.
خشک نگه داشتن مطلق گوش، قانون اول و غیرقابل چشم‌پوشی در روند ترمیم سوراخ کوچک پرده صماخ است. هنگام استحمام باید از پنبه آغشته به وازلین یا قالب‌های ضدآب استفاده شود تا هیچ‌گونه رطوبتی به مجرای گوش خارجی راه پیدا نکند.
فعالیت‌هایی که باید موقتاً محدود شوند
برای جلوگیری از تغییرات فشار ناگهانی که می‌تواند پچ را از جای خود جدا کند، بیمار باید سبک زندگی خود را برای چند هفته اصلاح کند. هرگونه فشاری که از سمت بینی به گوش میانی وارد شود، مستقیماً به پرده آسیب‌پذیر منتقل خواهد شد. محدودیت‌های اصلی عبارتند از:
- پرهیز مطلق از شنا، استخر و سونا تا زمانی که پزشک بسته شدن کامل پرده را تایید کند.
- خودداری از فین کردن شدید بینی؛ در صورت نیاز به عطسه، باید با دهان باز انجام شود تا فشار به گوش منتقل نگردد.
- اجتناب از سفرهای هوایی و غواصی به مدت حداقل یک تا دو ماه، به دلیل تغییرات شدید فشار بارومتریک.
از کجا بفهمیم پچ‌گذاری موفق نبوده است؟
با وجود رعایت تمام اصول، گاهی اوقات ترمیم پرده گوش با شکست مواجه می‌شود. یکی از اولین نشانه‌های عدم موفقیت، شروع ترشحات مرطوب، زرد رنگ یا بدبو از گوش است که نشان‌دهنده ورود عفونت به گوش میانی است. همچنین، احساس درد ضربان‌دار، وزوز گوش مداوم یا عدم بهبود شنوایی پس از گذشت دو ماه، از علائمی هستند که نیاز به بررسی مجدد دارند.
در صورت شکست این روش، نباید بلافاصله به فکر تکرار آن بود. پزشک باید علت عدم ترمیم را تحلیل کند. آیا عفونت مزمن گوش وجود دارد؟ آیا استخوانچه‌ها درگیر هستند؟ در چنین شرایطی، ممکن است نیاز به بررسی مهندسی بافت در ترمیم پرده گوش یا استفاده از گرافت‌های طبیعی بدن بیمار برای جراحی قطعی باشد.
پچ‌گذاری پرده گوش یا میرنگوپلاستی؛ کدام روش مناسب‌تر است؟
بر اساس دستورالعمل‌های آکادمی گوش، حلق و بینی آمریکا (AAO-HNS):
میرنگوپلاستی جراحی با استفاده از گرافت‌های اتولوگ، همچنان استاندارد طلایی برای پارگی‌های مزمن و بزرگی است که پچ‌گذاری سرپایی در آن‌ها شانس موفقیت پایینی دارد.
این نقل قول به خوبی نشان می‌دهد که این دو روش رقیب یکدیگر نیستند، بلکه برای شرایط متفاوتی کاربرد دارند.
در حالی که پچ‌گذاری یک روش سرپایی با تحریک بافتی است، تمپانوپلاستی یا میرنگوپلاستی یک جراحی واقعی است که در آن از بافت‌هایی مانند فاشیای تمپورال (پرده روی عضله گیجگاهی) یا غضروف خود بیمار برای بازسازی کامل پرده استفاده می‌شود. آمارها نشان می‌دهد جراحی برای پارگی‌های مزمن موفقیت بالای ۹۰ درصد دارد، در حالی که پچ‌گذاری برای سوراخ‌های مزمن شانس موفقیتی کمتر از ۵۰ درصد خواهد داشت.
| ویژگی‌ها | پچ‌گذاری سرپایی (Paper Patch) | میرنگوپلاستی / تمپانوپلاستی |
|---|---|---|
| میزان تهاجمی بودن | بسیار کم (بدون برش جراحی) | متوسط (نیاز به برش پشت یا داخل گوش) |
| نوع بی‌حسی | بی‌حسی موضعی در مطب | اغلب بیهوشی عمومی در اتاق عمل |
| دوره نقاهت | کوتاه (بازگشت سریع به کار) | طولانی‌تر (نیاز به استراحت چند روزه) |
| کاربرد اصلی | سوراخ‌های کوچک، تازه و مرکزی | پارگی‌های بزرگ، مزمن و حاشیه‌ای |
آیا همه سوراخ‌های پرده گوش با پچ درمان می‌شوند؟
پاسخ کوتاه به این سوال این است: خیر. اینکه بپرسیم آیا سوراخ پرده گوش خودبه‌خود خوب می‌شود یا با یک پچ ساده درمان می‌گردد، کاملاً به ارزیابی‌های تخصصی وابسته است. پچ گذاری پرده گوش یک ابزار فوق‌العاده ارزشمند در زرادخانه متخصص گوش و حلق و بینی است، اما جادو نمی‌کند. این روش تنها در شرایطی موثر است که بستر بیولوژیک مناسب باشد و عفونت مکرر یا اختلال عملکرد شیپور استاش، مسیر ترمیم را مسدود نکرده باشند.
در نهایت، انتخاب مسیر درمان باید بر اساس معاینه دقیق زیر میکروسکوپ و بررسی وضعیت شنوایی انجام شود. اگر کاندیدای مناسبی برای جراحی سرپایی پرده گوش باشید، این روش با کمترین عوارض و در کوتاه‌ترین زمان می‌تواند سلامت گوش را بازگرداند؛ اما در غیر این صورت، اصرار بر روش‌های غیرتهاجمی تنها باعث اتلاف وقت و مزمن شدن مشکل خواهد شد.
24 دیدگاه دربارهٔ «پچ‌گذاری پرده گوش (Paper Patch Myringoplasty) | روش سرپایی ترمیم پارگی کوچک»
سلام حدود ۶ تا ۷ ماه پیش پچ گش انجام دادم و چندبار بعد از اون معاینه شدم و دکتر گفتن خوب بوده
الان بعد ازاین مدت گوشم ب مدت ی هفته کیپ میشد یا باز و بسته میشه باعث میشه گنگ بشنوم این امر طبیعیه؟
سلام، وقت بخیر. با توجه به اینکه حدود شش تا هفت ماه از پچ‌گذاری پرده گوش شما گذشته و اکنون احساس گرفتگی و کاهش وضوح شنوایی برای دوره‌هایی تا یک هفته ایجاد می‌شود، بهتر است مجدداً معاینه شوید. این علائم لزوماً به معنای ناموفق‌بودن پچ نیستند و ممکن است علل دیگری مانند اختلال شیپور استاش یا تغییرات گوش میانی داشته باشند. انجام شنوایی‌سنجی و بررسی وضعیت پرده گوش می‌تواند به تشخیص علت کمک کند. اگر کاهش شنوایی ناگهانی یا سرگیجه شدید دارید، مراجعه فوری ضروری است.
سلام من حدود۶ یا ۷ ماه پیش پچ گوش انجام دادم و دوبار بعدش ک رفتم معاینه دکتر گفت که خوب پیش میره اما الان ک اینقد میگذره گاهی کیپ میشه و تا یک هفته کیپ میمونه گنگ میشنوم بعضی وقت ها باز و بسته میشه دلیلش چیه طبیعیه؟
سلام، وقت بخیر. احساس گرفتگی و شنیدن صدای مبهم چند ماه پس از پچ‌گذاری پرده گوش، به‌خصوص اگر هر بار چند روز ادامه داشته باشد، بهتر است مجدداً بررسی شود. این علائم می‌توانند دلایل مختلفی داشته باشند و بدون معاینه نمی‌توان آن‌ها را طبیعی یا ناشی از مشکل در ترمیم پرده دانست. توصیه می‌کنیم برای معاینه پرده گوش و در صورت نیاز شنوایی‌سنجی به پزشک مراجعه کنید. اگر افت شنوایی ناگهانی ایجاد شده است، ارزیابی فوری لازم است.
دخترم ۹ سالشه و یه سوراخ کوچیک تو پرده گوشش داره. برای بچه‌ها هم پچ می‌ذارن یا حتماً باید عمل بشه؟
در کودکان نیز در شرایط مناسب امکان پچ‌گذاری وجود دارد، اما عملکرد شیپور استاش و سابقه عفونت‌های گوش باید بررسی شود. اگر کودک همکاری لازم برای انجام پروسیجر در مطب را داشته باشد، ممکن است این روش قابل انجام باشد.
پچ رو که می‌ذارن توی گوش، خود بیمار حسش می‌کنه؟ خیلی نگرانم که اذیتم کنه یا درد داشته باشه.
این پروسیجر معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و درد قابل‌توجهی ندارد. ممکن است هنگام آماده‌سازی لبه‌های پارگی کمی احساس فشار، خراشیدگی یا صدای غیرمعمول در گوش داشته باشید که معمولاً قابل تحمل است.
یه سوال دیگه؛ بعد از اینکه پچ افتاد، از کجا بفهمیم پرده واقعاً ترمیم شده؟ ممکنه خودمون متوجه نشیم که سوراخ هنوز مونده؟
بله، ممکن است بیمار صرفاً بر اساس احساس گوش نتواند از بسته شدن کامل سوراخ مطمئن شود. معمولاً چند هفته پس از پچ‌گذاری، پرده با اتوسکوپی یا میکروسکوپ بررسی می‌شود و در صورت نیاز، تست شنوایی نیز برای ارزیابی نتیجه انجام خواهد شد.
من چند هفته‌ست پرده گوشم به خاطر ضربه سوراخ شده و دکتر گفته سوراخ کوچیکه. این پچ‌گذاری واقعاً می‌تونه بدون عمل اصلی درستش کنه؟
در پارگی‌های کوچک، تازه و به‌خصوص پارگی‌های مرکزی که گوش خشک و بدون عفونت باشد، پچ‌گذاری می‌تواند گزینه مناسبی باشد. البته تشخیص نهایی پس از معاینه پرده گوش و بررسی شرایط آن انجام می‌شود.
من یه سوراخ کوچیک تو پرده گوشم دارم ولی هنوز یه مقدار وزوز دارم. اگه پچ بزنم، وزوز هم برطرف میشه یا فقط خود سوراخ رو ترمیم می‌کنه؟
هدف اصلی پچ‌گذاری، بسته شدن سوراخ پرده گوش است و نمی‌توان تضمین کرد که وزوز گوش با ترمیم پرده کاملاً برطرف شود. علت وزوز باید جداگانه بررسی شود، به‌خصوص اگر پس از بسته شدن پارگی همچنان ادامه داشته باشد.
اگه پچ موفق نشه، یعنی حتماً باید جراحی تمپانوپلاستی انجام بدم؟ یا ممکنه دوباره خود پچ رو تکرار کنن؟
در صورت شکست پچ‌گذاری، ابتدا باید علت عدم ترمیم مشخص شود. بسته به اندازه و محل سوراخ، وضعیت گوش میانی و علت زمینه‌ای، ممکن است تکرار پچ‌گذاری یا انجام میرنگوپلاستی/تمپانوپلاستی پیشنهاد شود.
بعد از پچ‌گذاری چند روز باید استراحت کرد؟ من شغلم طوریه که نمی‌تونم مدت زیادی سر کار نرم.
یکی از مزایای پچ‌گذاری، سرپایی بودن و کوتاه بودن دوره نقاهت آن است و معمولاً بیمار می‌تواند خیلی زود به فعالیت‌های روزمره برگردد. با این حال، باید تا زمان ترمیم کامل از ورود آب، شنا و تغییرات شدید فشار گوش پرهیز شود.
پارگی پرده گوش من حدود ۶ ماهه مونده و هنوز خوب نشده. سوراخش هم خیلی بزرگ نیست. با این مدت زمان باز هم میشه پچ‌گذاری کرد؟
هرچه پارگی قدیمی‌تر باشد، احتمال موفقیت پچ‌گذاری کاهش پیدا می‌کند؛ به‌خصوص اگر لبه‌های سوراخ اسکار داشته باشند یا عفونت و اختلال شیپور استاش وجود داشته باشد. با این حال، اندازه و محل سوراخ نیز مهم است و باید با معاینه مشخص شود.
اگه بعد از پچ‌گذاری گوشم خیس بشه، مثلاً موقع حموم چند قطره آب بره داخلش، باید نگران باشم؟
بهتر است در دوره ترمیم، گوش کاملاً خشک نگه داشته شود. ورود آب می‌تواند پچ را جابه‌جا کند و احتمال عفونت را افزایش دهد. هنگام استحمام از محافظ مناسب یا پنبه آغشته به وازلین طبق توصیه پزشک استفاده کنید.
چیزی که برام جالب بود اینه که پچ خودش پرده رو نمی‌سازه و فقط مثل یه داربست عمل می‌کنه. من قبلاً فکر می‌کردم کاغذ مستقیماً سوراخ رو می‌بنده.
دقیقاً؛ پچ نقش یک بستر موقت برای هدایت روند ترمیم طبیعی پرده گوش را دارد و قرار نیست مانند یک وصله دائمی جای پرده را بگیرد. سلول‌های بافت پرده روی این بستر رشد می‌کنند و به بسته شدن سوراخ کمک می‌کنند.